Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/29454 K.2023/283

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 ncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 nci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 ncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... (Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 ncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, sanığın suçları işlediğine ve mahkumiyet hükümleri verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve katılanın arkadaş olup, olay tarihinde ayrıldıkları, aralarında çıkan tartışma sırasında sanığın katılana yönelik "Ne istiyorsun, belanı mı arıyorsun şerefsiz." ve "Seni öldürürüm göreceksin burada öldürecem." şeklindeki sözlerle hakaret ve tehdit ettiği, iddia edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılanın soyut beyanından başka delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir. B.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR