Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/29588 K.2023/15

Sanık hakkında tehdit suçundan, neticeten hükmolunan 500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve katılan vekilinin temyiz isteminin vekalet ücretine yönelik olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2016 tarihli ve 2015/883 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan ise, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesine rağmen katılan idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, "Sanığın katılana 'Gerizekalı' demek suretiyle hakaret ettiğinin tanıklar ... ve ...'nun beyanları ile sabit olduğu ancak sanığın katılana hakaret etmesi nedeniyle katılanın da sanığa 'O sensin' demek suretiyle karşılık verdiği, bu hususun katılanın kabulünde olduğu gibi tanıklar tarafından da doğrulandığı, böylelikle sanığın hakaret eylemini karşılıklı olarak işlediği" gerekçesiyle sanık hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

Tehdit suçu yönünden ise.

"Taraflar arasındaki tartışma neticesinde katılanın sanıktan şikayetçi olması sonrasında, sanığın katılana hitaben 'Buranın çıkışı da var biliyorsun' demek suretiyle katılanı tehdit ettiği, hazırlık aşamasında beyanı alınan hastane polisi ...'in ve tanık ...'ın sanığın katılanı bu şekilde tehdit ettiği hususunu doğruladıkları, sanığın da alınan savunmasında katılan kendisine 'Görüşürüz' deyince kendisinin de katılana 'Görüşürüz' dediğini beyan etmekle tevilli ikrarda bulunduğu" gerekçesiyle sanık hakkında tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi, suç ve suçluluğu ortadan kaldırmayacağından, 5271 sayılı Kanun'un 328 inci maddesi ile Sağlık Bakanlığı Personeline Karşı İşlenen Suçlar Nedeniyle Yapılacak Hukuki Yardımın Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 11 inci maddesi ile 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 14 üncü maddesi uyarınca kendisini vekille temsil ettiren katılan ... adına Sağlık Bakanlığı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli ve 2015/883 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararırına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,