Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/29682 K.2023/59

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, B. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, yeterli delil bulunmadığı, lehe hükümlerin ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı, kararın usul ve Yasaya aykırı olup bozulması gerektiği vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Kasten Yaralama Suçu Yönünden Sanığın, eşi olan mağdurla aralarında çıkan tartışmada mağdura vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, sanığın savunması, mağdurun beyanı, adli rapor ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. B.Tehdit Suçu Yönünden Sanığın eşi olan mağdurla aralarında çıkan tartışmada "seni öldürürüm'' diyerek mağduru tehdit ettiği, sanığın savunması, mağdurun beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Kasten Yaralama Suçuna Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın Tehdit Suçuna Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Yeterli Delil Bulunmadığına Yönelik Temyizde

Tüm dosya kapsamı, mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediği sabit görülmekle, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

2.Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine Yönelik Temyizde

Sanığın adlî sicil kaydı incelenmek suretiyle Mahkemece, ''Sanığın sabıkasında adli siciline konu hagb ile sonuçlanmış sabıka kaydı bulunduğu anlaşıldığından 6545 sayılı yasanın 72. maddesi gereğince sanık hakkında verilen hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına'' şeklinde karar verildiği anlaşılmakla, lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

3.Haksız Tahrik Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine Yönelik Temyizde

Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığı,

4.Sair Yönlerden

a. Sanığın, aynı olay bütünlüğü içerisinde mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve ''Seni öldürürüm.'' diyerek tehdit ettiği şeklinde kabul edilen olayda, tehdit içeren sözlerin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu ve eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca tehdit suçundan da mahkumiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunduğu,

b.17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanunun 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu, anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemece verilen karara yönelik sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,