Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/29926 K.2023/147

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/450 Esas, 2015/462 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve bir yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir. Tebliğnamede görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin olayı samimi şekilde anlattığına, müştekilerin polis olduğunu anlamadığına, direnme kastı ile hareket etmediğine, müştekiye tekme attığına ilişkin soyut müşteki beyanı dışında dosya kapsamında somut delil olmadığına, bu nedenlerle ve res'en dikkate alınacak nedenler kapsamında hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü Asayiş Şube Müdürlüğünde görevli polis memurları olan müştekilerin ... civarında meydana gelen çevreye rahatsızlık verme olayına müdahale ettikleri, bu kapsamda olaya karışanların kimliklerinin istendiği, ancak sanık ...'ın mağdurlardan ...'nin karın bölgesine tekme attığı ve olaya müdahale eden polis memurlarına direnç gösterdiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Bozma sebebi yapılan gerekçe çerçevesinde Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir. Tüm dosya kapsamı, mağdurların aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile mağdurlara ait adli muayene raporu ile olay tutanağı karşısında sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğine dair Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı ve sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddeleri uyarınca, engel mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemece kanaat oluşması nedeniyle erteleme hükümlerinin uygulandığının anlaşılması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının erteleme kurumundan önce değerlendirilmesinin gerekmesi karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesindeki diğer hususlar değerlendirilmeden,

“sanığın adli sicil kaydından daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyet kararı verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşıldığından CMK'nun 231/8 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" biçimindeki, kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR