Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/31128 K.2023/15765

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Tebliğname de hükmün düzeltilerek onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, savunma hakkının kısıtlandığı, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, mağdurların beyanlarının sanık lehine olduğu, suçu ihbar eden ... ile sanık arasında hukuki uyuşmazlık olduğu, mağdurlar ile sanığın hiçbir bağlantıları olmadığı, orantılılık ilkesine aykırı olarak üst sınıra yakın ceza verildiği, yeterli delil olmadığı halde cezalandırılması yoluna gidilmesi nedeniyle kararın bozulması gerektiği talebine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz dışı sanık ...'in aşamalardaki savunmaları, suçun işlendiği adrese ilişkin kira sözleşmesinin sanık tarafından yapılması, mağdurların fuhuş yapmak amacıyla internet sitesi üzerinden yayınladıkları ... telefon numarasının sanığın üzerine kayıtlı olması, mağdurların ve tanıkların aşamalardaki beyanları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından, mağdurlar ... ve ...'nun kendi rızaları ile söz konusu adreste para karşılığı erkekler ile cinsel ilişkiye girdikleri, fuhuş yapmak için yer temini ve aracılık eden sanık ile sanığın arkadaşı temyiz dışı sanık ...'in mağdurların elde ettiği gelirden pay aldıkları, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul olunarak Yerel Mahkemece fuhuş suçundan mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasındaki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olması nedeniyle tebliğnamedeki düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1. Savunma Hakkı İhlaline Yönelik Temyizde

Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınan savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suçun Maddi ve Manevi Unsurlarının Oluşmadığına Yönelik Temyizde

Mağdurların fuhuş yapmaları için sanığın aracılık ettiği ve elde edilen gelirden pay aldığının anlaşılması karşısında, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğu anlaşılmıştır.

3. Eksik İncelemeye Yönelik Temyizde

Tüm dosya kapsamı, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönünde Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı göz önüne alınarak, sanık hakkında her bir mağdura yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı ceza tayin edilmemiş ve sanığın her bir mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla işlemesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR