Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/32934 K.2023/15841

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.000,00 TL, hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 6.080,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, cezaların haksız ve yersiz olduğu ve suç işleme kastı ile hareket etmediğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Alkollü olan sanığın çıkardığı gürültüden rahatsız olan komşularının ihbarı üzerine olay yerine gelen polis memuruna tekme atıp direnmesi, karakolda sinkaflı sözlerle küfür etmesi nedeniyle eylemlerine uyan hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme sanığın her iki suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Komşularını rahatsız eden sanık hakkındaki ihbar üzerine olay yerine gelen polisin sanığı karakola götürmesi, sanığın burada taşkınlıklarına devam etmesi nedeniyle polis tarafından uyarılması üzerine katılan polis memuruna tekme atıp, devamında sinkaflı sözlerle küfür ettiğinin katılan ve tanık polis memurlarının olay tutanağı ile uyumlu anlatımlarından anlaşılmakla, karakolun asayişini ve düzenini sağlamakla görevli olan polis memuruna yönelik sanığın eyleminin atılı suçları oluşturduğu, bu suçların genel kastla işlenen suçlar olduğu, cezaların da ilgili kanun maddeleri kapsamında belirlendiği anlaşılmakla suçların sübuta erdiğine dair Mahkemenin inanç ve taktirinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR