Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/32935 K.2023/15842

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Sulh Ceza Mahkemesinin 27.03.2013 tarihli kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, kararın 16.04.2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içinde 16.11.2014 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararla, açıklanması geri bırakılan hüküm aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakaret suçunu işlemediği, hükmün açıklanmasına yönelik ihbar sonrası yapılan yargılamada kendisine duruşma günü bildirilmeden ve savunması alınmadan karar verildiği, savunma hakkının kısıtlandığı ile polis memurunun kendilerine hakaret edip, tokat atmaya çalıştığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, trafik uygulamasında kimlik kontrolü yapmak isteyen polis memuruna söylediği "g..ler, ezikler" biçimindeki sözüne uyan hakaret suçundan açılan davada Mahkeme, gerekçe sunmadan sanığın cezalandırılmasına yönelik önceki hükmün aynen açıklanmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği ve hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen mala zarar verme suçu olması, 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanunun 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre de, bu suçun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, sözü edilen suçtan mahkumiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı bir suçtan mahkum olup olmadığı tespit edilip, sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılmasını müteakip, sanığın duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin ihtarı içeren meşruhatlı tebligat ile duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığa gönderilen davetiye de bu meşruhat bulunmamasına rağmen;

mahkemece bu husus gözetilmeyerek duruşmaya devamla, sanığın savunması ve delilleri sorulmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılıp mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 147, 176, 177 ve 191 inci maddelerine muhalefet edilmesi,

3. Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, gerekçeden yoksun bir biçimde karar vermek suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı Kanunun 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'nin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,