Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/33072 K.2023/819

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73 üncü maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği müştekinin şikayetten vazgeçme beyanı olmamasına rağmen sanık hakkında düşme kararı verildiğine ve resen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın aracı ile seyir halindeyken yoldan geçmekte olan müştekiye çarpması sonucu müştekinin yere düşmesi üzerine sanığın durumuna bakmak için yanına gittiğinde müştekinin ''Eş...oğlu eş...k, şerefsiz '' diye hakaret ettiği, sanığın da "terbiyesizlik yapma, yaşından başından utan, ahlaksız herif', şerefsiz. '' diye karşılık verdiği iddiası ile açılan davada müştekinin şikayetten vazgeçmesi nedeni ile düşme kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

16.11.2015 tarihli duruşmada müşteki şikayetçi olduğunu belirtmesine rağmen şikayetten vazgeçildiğinden bahisle düşme kararı verilmesi hukuka aykırı değerlendirilmiştir.

V. KARAR