Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/33482 K.2023/1039

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; mahkemenin delilleri yanlış takdir ederek sübut bulan suçtan beraat kararı verildiğine ve resen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Trafik uygulaması sırasında polis memuru olan sanığın, hakkında işlem uygulanan müştekiye yönelik "At lan elindeki sigarayı, davet mi bekliyorsun, çık lan araçtan arama yapacağım." ve polis merkezinde "Ellerini cebinden çıkar lan, geçin şuraya oturun, ayakta gezinmeyin, bu kadar işin içinde birde sizinle mi uğraşacağım." dediği iddiası ile açılan davada bu sözlerin onur şeref ve saygınlığı rencide edici boyutta olmadığı, kaba söz olduğu gerekçesi ile beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın sözlerinin kaba söz olduğunun kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi hukuka aykırı kabul edilmiştir.

V. KARAR