Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/33681 K.2023/9043

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2020 tarih ve 2016/12278 sayılı Tebliğnamesi ile sanıklar hakkındaki hükümlerin bozulması yönünde görüş belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın Temyiz İstemi

Sanığın temyiz sebebi içermeyen süre tutum şeklindeki dilekçesiyle hakkında verilen hükmün bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.

B. Sanık ...'ın Temyiz İstemi

Sanığın temyizinin, hakkında verilen mahkumiyet kararının usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, aleyhine olan kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde polis memuru olan şikayetçilerin, 155 Polis İmdat hattına iki kişinin çevreyi rahatsız ettikleri ihbarı gelmesi üzerine olay yerine gittikleri, sanıkların alkol alıp, çevreyi rahatsız ettiklerini görmeleri üzerine sanıkları uyardıkları, ancak sanıkların uyarıları dikkate almamaları üzerine polislerin sanıkları oradan uzaklaştırmaya çalıştıkları sırada sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde görevli polislere direndikleri ve ekip otosuna binmedikleri ve bu sırada sanıklardan ...'ın tekme atarak şikayetçi polis memuru ...'a vurarak basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı,

şikayetçi polislerin sanıkları biber gazı sıkmak suretiyle etkisiz hale getirip ekip otosuna bindirdikleri, böylece sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunarak sanıkların mahkumiyeti yönünde hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

Olay sırasında sanıklardan ...'ın tekme atarak şikayetçi polis memuru ...'a vurarak basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı, diğer şikayetçi polis memuru ...'in ise diğer sanık ...'ın kendisine yumruk salladığını ve bu şekilde kendisine saldırdığını söylemesi karşısında, olay tarihinde şikayetçilerin, sanıkların alkol alıp, çevreyi rahatsız ettikleri şeklinde ihbar üzerine sanıkları uyardıkları, ancak sanıkların uyarıları dikkate almamaları üzerine polislerin sanıkları oradan uzaklaştırmaya çalıştıkları sırada sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde görevli polislere direndikleri şeklindeki Yerel Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanıklar ... ve ...'ın Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, şikayetçi kolluk görevlilerinin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ve kolluk görevlileri tarafından tanzim olunan 08.03.2015 tarihli tutanak ile tutanak mümzilerinin tutanak içeriğini doğrulayan beyanları karşısında, sanıkların üzerlerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işledikleri hususunda sanıkların mahkumiyetlerine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanıkların temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

C. Sair Hususlar Yönünden

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Yerel Mahkemece sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçunu, birden fazla kamu görevlisine karşı işlediklerinin kabul olunmasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR