KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/33740 E., 2023/13876 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Tebliğnamede hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği, tanık eşi ...’nin duruşmada dinlenmediğine, sanık ile hat sahibi sanığın eşi ...’nin beyanlarının çeliştiğine ancak bu çelişki giderilmeyerek eksik incelemeyle usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan ...'ın kullanmakta olduğu ... numaralı telefonunu gizli numaradan arayan bir erkeğin kendisini ... olarak tanıttığını, üç yaşındaki kızını sağa sola yeğeni olarak tanıtarak ilişki yaşadıklarını söylediğini, sanığın katılana yönelik rencide edici sözler söylediğini beyan ettiği, sanık hakkında hakaret suçundan kamu davası açıldığı, Yerel mahkemece beraat kararı verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden tebliğnameye iştirak edilmemiş ve katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/33740, K. 2023/13876, 22 Şubat 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama