Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/34397 K.2023/15579

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık müdafiinin temyiz isteği, karşılıklı hakaret sebebiyle sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi, sanık ...'a hakaret suçundan mahkumiyet verildiği takdirde ise sanık ... hakkında da mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği, sanık ...'ın köpeğini ...'a saldırttığı hususunun kanıtlanamadığı ve katılan sanık ...'ın bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığına vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan sanık ... ve annesi inceleme dışı sanık ...'nin köpek gezdirdikleri, sanık ...'ın da kendi köpeği yanında olduğu halde her iki tarafın karşılaşmaları üzerine sanık ...'ın müşteki ...'a hitaben "Gelme köpekler var." dediği, sanık ...'in ise "Köpeklerini bağla o zaman." şeklinde karşılık vermesi üzerine iki taraf arasında tartışma ve münakaşa yaşandığı, bu sırada katılan sanık ...'ın sanık ...'e hitaben "O..., köpek." sözleriyle hakaret eyleminde bulunduğu,

sanık ...'in bu söze karşı "Ben o dediğin olamam." diye karşılık verdiği sırada ...'nin sanık ...'ın yanına doğru gelip kızıma bulaşma diyerek sanık ...'ın elini öpmeye çalıştığı, bu sırada sanık ...'ın kendisine ait köpeğe komut vererek sanık ...'ın üzerine saldırttığı, köpeğin sanık ...'ı karın bölgesinden ısırması sonucunda sanık ...'in alınan doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı,

bu olaylar sırasında tarafların birbirlerine yönelik "Geri zekalı" şeklindeki sözleri kullandıkları hususlarının taraf ve tanık beyanları, adli rapor içerikleri ve tüm dosya kapsamı neticesinde sübut bulduğu Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

... İlçe Devlet Hastanesi'nin 28.10.2014 tarihli kesin raporu ve tanıklar ..., ... ve ...'nin aşamalardaki anlatımları çerçevesinde katılan sanık ...'ın köpeğini diğer katılan sanık ...'a saldırttığı ve sanık ...'ın katılan sanık ...'a yönelik hakaret eyleminin karşılıklı olduğu yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmamış ve katılan sanık ... tarafından kaydedilen olay görüntülerine ilişkin jandarma personeli tarafından düzenlenen CD çözüm tutanağının yeterli görülmesi karşısında görüntülerin bilirkişiye verilmesine yönelik temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

1. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

i. Tekerrüre esas alınan geçmiş mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması nedeni ile tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

ii. Hakaret Suçu Yönünden

Yerel Mahkemece meydana gelen olaylar sırasında tarafların birbirlerine "Geri zekalı" şeklinde karşılıklı hakaret ettiklerinin kabul edilmesi karşısında sanık ... hakkında uygulanan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının sanık ... hakkında da uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

iii. Kasten Yaralama Suçu Yönünden

a. Sanık ...'ın köpeğini katılan ...'a saldırması yönünde kışkırtması nedeniyle köpeğin katılanın karnını ısırarak yaraladığı olayda, 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin dördüncü cümlesi uyarınca köpeğin silahtan sayılması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Sanık ... hakkında alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirir bir sebep bulunmadığının belirtilmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kasten yaralama suçundan kurulan hükümde temel cezanın 6 ay olarak belirlenerek hükümde çelişki oluşturulması,

iv. Her iki Suç Yönünden Kabule Göre De;

Hakaret ve kasten yaralama suçlarının, uzlaştırma kapsamında bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin ilk fıkrasında düzenlenen iftira suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, bu nedenle soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğu, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın iftira suçundan beraat etmesi karşısında, hakaret ve kasten yaralama suçları yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçunda Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B-2) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken (B-2-iii-a) bendindeki bozma yönünden 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,