Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/438 K.2022/10102

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda tehdit ve hakaret suçlamalarını kabul etmemesi karşısında, söz konusu eylemlere ilişkin delilin, soruşturma aşamasındaki ifadesinden ibaret olduğu anlaşılan ...'ın tanık sıfatıyla beyanı tespit edilmeden, soruşturma ifadesiyle yetinilip hükümlere esas alınması suretiyle, CMK'nın 210/1. maddesine aykırı davranılması,

2-Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; sanığın söylediği kabul edilen "yalancısın" sözünün, şikayetçinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle hakaret suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

a-Tehdit suçundan kurulan hükümde sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinin uygulanması suretiyle, CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

b-Hakaret suçunun, aleni yerlerden sayılan pastahane içerisinde işlendiği anlaşılmasına rağmen, sanığın cezasında TCK'nın 125/4. maddesine göre artırım yapılmaması,

c-Hakaret suçunun aleni ortamda işlenmediğinin kabulüne göre ise; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

d-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,