Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/4799 K.2022/8682

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret suçunun alenen işlendiği kabul edilmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

2-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki mahkumiyetin, TCK'nın 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve bu suçun hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253/1-b-3. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hangi cezanın tercih edileceğinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,