KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/5798 E., 2022/17085 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A- Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemine ilişkin kurulan hükmün temyizinde;
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ...’nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince:
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında, müştekiye yönelik “şerefsiz” dediğinden bahisle hakaret suçundan kamu davası açılması karşısında, sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi, müşteki ile tanık ...’in soruşturma aşamasındaki beyanlarında ve 02/07/2013 tarihli olay tutanağında “şerefsizler” ifadesinin temyiz dışı sanık Saliha Bağcı tarafından söylendiğinin belirtilmesine karşın, sanığın müştekiye karşı hangi sözlerle hakaret ettiğinin kabul edildiği, delillere dayalı olarak gerekçeye yansıtılmaksızın sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/5798, K. 2022/17085, 6 Temmuz 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama