KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/6754 E., 2022/15286 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanık ile müdafisi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığın mağdura gönderdiği mesajların, bütün halinde tehdit suçunu oluşturması karşısında yerinde olmayan gerekçeyle ayrıca hakaret suçundan da hüküm kurulması,
2-Kısmi kabule göre de:
a)Hakaret suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 43/1. maddesinin iki kez uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,
b)Hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerde, TCK'nın 62. maddesinde öngörülen "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri" gibi hususlar değerlendirilmeden “takdiren yer olmadığı” biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle TCK’nın 62. maddesinin uygulanmaması,
c)17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/6754, K. 2022/15286, 15 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama