Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/8215 K.2020/18462

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hakaret suçunun karşılıklı işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 129/3. maddesi gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" yerine "ceza vermekten vazgeçilmesine" şeklinde karar verilmesi, ve hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan CMK'nın 223/4-c maddesinin yazılmaması,

Kanuna aykırı, katılan sanık ... müdafisinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMK'nın 322. maddesi uyarınca, kararın ilgili kısmının "sanıklar hakkında TCK'nın 129/3. ve CMK'nın 223/4-c maddelerin gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" biçiminde değiştirilmek suretiyle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.