Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/842 K.2021/1148

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yapılan itirazın reddine karar verilerek kesinleşmesi nedeniyle temyiz kapsamında olmadığı, sanık ...’nın temyiz dilekçesinin içeriğinden, hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz etmediği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın, tehdit suçunu mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği gözetilerek yapılan incelemede,

Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İddianame içeriğinde, sanığın herhangi bir hakaret sözünden bahsedilmediği halde, mahkemece, sanığın tartışma sırasında katılan ve mağdura sinkaflı sözlerle hakaret ettiği kabul edilip, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı olarak, iddianamede anlatılmayan eylem nedeniyle sanık hakkında hüküm kurulması,

2- Tehdit suçu bakımından; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1 maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,