Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/8830 K.2020/20755

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Jandarma Başçavuş olan sanığın mağdur ...’a yönelik söylemiş olduğu “o jopu alır ben sana s.karım” şeklindeki sözlerinin TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığın eyleminin TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen ve takibi şikayete bağlı olan hakaret suçunu oluşturduğu kabul edilerek mağdurun yargılama sırasında şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi,

2) Sanığa yükletilen suçun TCK’ın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanun'un 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince tehdit suçu yönünden usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,