Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10002 K.2023/17953

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; şikayetçinin beyanlarının doğru olmadığı, şikayetçinin iftira attığı, şikayetçiye hakaret etmesini gerektirecek bir husumetinin bulunmadığı, tanık beyanını kabul etmediği, tanık beyanı ile şikayetçi beyanı arasında çelişki olduğu, şikayetçinin davranışlarını haksız tahrik olarak değerlendirilmesi gerektiği, hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığı yönünden verilen kararların gerekçelerinin usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde katılan ile sanık arasında belirlenemeyen bir sebeple çıkan tartışmada, sanığın katılana hitaben "Pis Alevi, sen partili misin, A... koyduğumun dünbüğü." diyerek hakaret ettiği şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece olayın tanık beyanı ile doğrulandığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği kabul olunarak, sanığın mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Suçun Sübutuna Yönelik Temyizde

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile dinlenen tanık S.K.'nın beyanlarının iddiayla uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın iddiaya konu sözleri söylemediğine dair savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna ve sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Haksız Tahrik ve Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine Yönelik Temyizde

Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği belirlenmiş ve sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı, seçenek yaptırım içeren suçta adli para cezasının tercih edildiği anlaşılmıştır. Diğer lehe hükümler yönünden ise, yasal koşullar oluşmadığından sanık hakkında verilen adli para cezanın ertelenmesine yer olmadığına, sanığın sabıka kaydı incelendiğinde engel mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Hususlar Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR