Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10109 K.2023/19544

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, katılandan kaynaklanan bir haksız eylem bulunmadığına, katılanın hakkını yasal yollardan aradığına, sadece sanığın beyanına dayanarak karar verilmesinin usül ve yasaya aykırı olduğuna ve resen dikkate alınacak sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanğın, katılana ait taşınmazda kiracı olarak bulunduğu, katılanın iş yerini kendisinin kullanacağını söyleyerek sanığı taşınmazdan çıkartıp başka birisine kiraya vermesi sonucunda sanığın eylemini, katılandan kaynaklanan haksız bir fiil karşısında işlediği Yerel Mahkeme tarafından kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın özellikle kovuşturma beyanı dikkate alındığında, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinin isabetli olduğu anlaşılmış ve sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR