Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10132 K.2023/18872

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında, Katılana yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin, sanığın göstermiş olduğu tanığa itibar edilmesinin hukuka aykırı, kararın da adaletsiz olduğuna, bu nedenle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın duruşmada alınan beyanında, sanığı pencereden gördüğünde "Çık aşağı utanmaz seni." dediği, bunun üzerine sanığın da kendisine "Sen akıl hastasısın." diye cevap verdiği şeklindeki anlatımına göre ilk hakaretin katılan tarafından gerçekleştirilmesi sonrasında sanığın "Akıl hastası." diyerek katılana hakaret ettiği, sanığın söylenen sözlere tepki olarak hakaret içeren söz sarf etmesi nedeni ile hakkında ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerektiği, Yerel Mahkeme tarafından kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın özellikle kovuşturma beyanı dikkate alındığında, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinin isabetli olduğu anlaşılmış ve sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR