Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10961 K.2023/19602

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis, 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçlamayı kabul etmediğine, kartvizitleri para karşılığında dağıttığına, kartvizit üzerindeki numaranın adına kayıtlı olmadığına, bu hususun araştırılmasını talep ettiğine, suça konu adresin, kendisi tarafından günlük kiralık ev olarak işletilmekte olduğu ancak 20 gün kadar önce A. K. isimli şahsa kiraya verildiğine, bu şahsın dinlenilmediğine, mağdur A. A.'nın beyanının aksine suça konu yerde kamera bulunmadığından mağdurun beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine, şüpheden sanığın yararlanacağına ve üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın sevk ve idaresinde bulunan aracın içerisinden yola isim ve telefon numarası yazılı kartvizit atıldığı görülmekle, araç durdurularak sanık hakkında yasal işlem başlatıldığı, sanığın atmış olduğu kartvizitin üzerinde yazılı numaranın polis memurlarınca arandığı, bu telefon numarasından mağdur A.

A. ile para karşılığı cinsel ilişki kurulmak üzere anlaşıldığı, bildirilen adrese gidilip mağdura istemiş olduğu cinsel ilişki ücreti ödenerek mağdurun cinsel ilişki için hazırlandığı sırada polis görevlilerinin kimliklerini açıkladıkları, tüm aşamalarda mağdur A. A.'nın sanık ve inceleme dışı sanık S.

V.'nin kendisine fuhuş için müşteri bulduğunu, yer temin ettiklerini ve bu yerin sanık ... tarafından kiralandığını beyan ettiği, bu suretle sanık ...'un fuhuş suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın, suça konu yeri kiraladığını iddia ettiği A. K. isimli şahsın mahkemede dinlenilmesini sağlayacak şekilde açık kimlik bilgilerini ve adresini bildirmediği, sanığın kartvizitini dağıttığı mağdur A. A.'nın, aynı zamanda kendisinin kiraladığı taşınmazda fuhuş eylemini gerçekleştirmesinin tesadüf olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, mağdur A. A.'nın beyanlarının samimi olduğu kanaatine varılarak; Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu gerçekleştirdiği hususunun sübut bulduğu yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş ve sanığın eksik araştırma yapıldığına dair diğer temyiz sebeplerinin de reddi gerekmiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "28.01.2015" yerine "23.01.2015" olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu belirlenmiştir.

2. Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

3. Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

4. Mağdur A. A.'nın yirmi gündür sanığın bulduğu kişilerle ve sanığın kiralamış olduğu evde fuhuş yaptığını beyan etmesi karşısında, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdura yönelik birden fazla kez fuhuş suçunu işlemesi nedeniyle hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

5. Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR