Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11016 K.2023/18513

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza tertibine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, güvenlik görevlisi olan sanık ...'in park yeri arayışı içinde olan katılana yönelik davranışının keyfi olduğu, görev yaptığı yerde istediği kişiyi park yerine alıp istemediğini almadığı bir düzen yarattığı, ilk olarak sert ve hakaret içeren tutuma giren tarafın sanık olduğu, sanığın yalnızca "Doğru konuş lan." şeklinde cevap vermiş olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, katılanın aslında sanığa hakaret etmediği, katılan ile tanık olarak dinlettiği iş arkadaşlarının beyanlarının çelişki içerdiği, katılanın üzerine atılı sözleri söylemediği, bu sebeple sanık hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan A. B. D'nin aracını sanık ...'in güvenlik görevlisi olarak çalıştığı yere park etmek istediği, sanığın katılana araç için yer olmadığını söylediği, bunun üzerine katılan A. B. D.'nin sanık ... ve inceleme dışı diğer katılana yönelik "Ne b... yemeye burada duruyorsunuz, rüşvet alıp şahısları böyle alıyorsunuz." sözleriyle hakaret ettiği, sanık ...'in de "Doğru konuş lan." diyerek katılana cevap verdiği Mahkemece sabit kabul edilmiş, ancak sanık ...'in hakaret suçunu karşılıklı olarak işlemiş olduğu gerekçesiyle sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığı kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık ...'in aralarındaki tartışma sırasında katılan A. B. D.'ye yönelik iddianamede belirtilen "Doğru konuş lan." ifadesi dışında bir söz söylediğine yönelik katılanın dahi bir iddiasının bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin, sanığın tartışma sırasında yalnızca anılan ifadeleri kullanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu şeklindeki temyiz sebebinin reddi gerekmiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

1. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda; sanığın katılana yönelik "Doğru konuş lan." şeklindeki sözünün katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule Göre

Hakaretin karşılıklı işlendiğinin kabul edilmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken, "5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ceza tertibine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,