Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11045 K.2023/19305

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 265 inci maddesinin birinci, 43 üncü maddesinin ikinci fıkraları, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesi uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile hakaret suçundan ise aynı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan verilen mahkumiyet yönünden 53 üncü madde uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; yanlış anlaşılma nedeniyle ceza aldığına, kimsenin kendisinden şikayetçi olmadığına, mağdur olduğuna ve beraatine karar verilmesini talep ettiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ehliyetsiz şekilde ve henüz plakası olmayan motosiklet kullandığının tespiti üzerine, hakkında işlem yapmak isteyen mağdur polis memurlarına "A...nıza korum, bu motosikletimi alamazsınız, size vermem, siz kim oluyorsunuz, motosikleti yeni aldım, plakasını çıkartmadım, hiçbir şey yapamazsınız, hepinizin a...na korum." şeklinde hakaretlerde bulunmak ve mağdurların üzerine yürüyerek hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosya kapsamında bulunan kamera kayıtları, mağdur polis memurlarının aşamalardaki değişmeyen beyanları, sanığın, sinirlenerek bağırıp çağırdığını ancak ne söylediğini hatırlamadığına dair savunmaları ve olay tutanağı karşısında, üzerine atılı ve mağdurların şikâyetine tabi olmayan suçları işlediği belirlenen sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden

a.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmünün Temyizi Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

b.Hakaret Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmünün Temyizi Yönünden

Sanığın mağdur polis memurlarına yönelik söylediği sözlerin hakaret suçunu oluşturduğu değerlendirilmekle, sözlerin görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturduğuna dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61 inci maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3 üncü maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekir.

Her ne kadar 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasında cezanın alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı düzenlenmiş ise de bu düzenlemenin temel cezanın adli para cezası olarak seçilmesine engel olmayacağı ayrıca görevi yaptırmamak için direnme eyleminden verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmiş olması göz önünde bulundurulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden, hakaret suçunda temel ceza olarak hapis cezası tercih edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

1.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2.Hakaret Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (2-b) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,