Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11082 K.2023/18625

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci, 62 nci maddesinin birinci fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; mahkemece mağdurun kendi huzurunda verdiği ifadeye değil de olayın hemen ardından soruşturmada alınan ve gerçeği yansıtmayan ifadesine dayanarak mahkûmiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, dosyada aleyhine başka bir delilin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiğine, birlikte yaşadığı mağdurun fuhuş yaptığından haberinin olmadığına, gelirinden faydalanmadığına, yer temin etmediğine, mağdurun soruşturma aşamasındaki ifadesinin yönlendirme ile alındığını düşündüğüne,

mahkemece adli sicil kaydı nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmemesinin de hukuka aykırı olduğuna, bu ve resen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın mağdura fuhuş için yer temin etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Mahkemece sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına dair açıklanan gerekçenin yasal ve yeterli olduğu belirlenerek yapılan incelemede sanığın bu yöndeki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, mağdurun soruşturma aşamasında sanığın kendisinin fuhuş yaptığından haberinin olduğunu beyan etmesine karşın, kovuşturma aşamasında bilgisinin olmadığını söylemesi, mağdurun ayrıca hakkında fuhuş suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ... K.'nın, sanık ...'dan kiraladığı 2. katta kendisine fuhuş yapmasını teklif ettiğine, son bir yıldır sanık ...

K.'nın 2. kattaki dairesinde para karşılığında fuhuş yaptığına dair beyanı, yine hakkında fuhuş suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanık ...

K.'nın ve para karşılığı cinsel ilişkiye girmek amacıyla olay yerine giden tanık ...'nın beyanlarında eylemin binanın 2. katındaki dairde gerçekleştiğini beyan etmeleri, olay yeri inceleme tutanağının da bu yönde olduğunun, sanık ... ile mağdurun yaşadıkları evin ise 1. katta olduğunun anlaşılması karşısında , mahkemece sanık savunmalarına neden itibar edilmediği ve sanığın ne suretle mağdura fuhuş için yer temin etmek suretiyle atılı suçu işlediği yeterince açıklanıp tartışılmaksızın yetersiz gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR