Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11209 K.2023/19277

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek ve sanık hakkında hakaret suçundan zamanaşımı içinde dava açılabileceği belirlenerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında; görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinin birinci ile dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz dilekçesi, katılan ve mağdur polis memurlarının kendisini eşi ile eşinin ailesi önünde darp ettiklerine bu sebeple hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık savunması, katılan ve mağdur beyanı, 07.05.2015 tarihli olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde eşini almak için kayın pederinin evine alkollü bir şekilde gittiği, kayın validesinin cama çıkarak kızını göndermeyeceğini söylediği, bunun üzerine sinirlenerek alkolün de etkisiyle bağırmaya başladığı, olay yerine intikal eden polis memurlarına satır çıkardığı,

sanığın sözlü ve fiziksel zorluk çıkararak görevli polislere direndiği , sanığın savunmasında alkollü olduğu için ve kendisine kapıyı açmadıkları için evden aldığı satır ile kendi evinin camlarını kırdığını, polislere satır ile saldırıp saldırmadığını, küfür edip etmediğini de hatırlamadığını beyan ettiği, katılan ve mağdurların sanıkla aralarında önceye dayalı herhangi bir husumetin bulunmadığı, olay anında görevlerini yerine getirdikleri, bu nedenle sanığa nedensiz bir şekilde suç isnat etmelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu,

sanığın olayı hatırlamadığını beyan etmesi nedeniyle dolaylı olarak suçu ikrar ettiğinin kabul edilmesi gerektiği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller ile Mahkemenin oluşa dair kabulü karşısında, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR