Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11262 K.2023/18656

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 20. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; verilen cezaların fazla olduğuna, kendisinin mağdur olduğuna, polisler tarafından işkenceye maruz kaldığına, görüntülerin getirilmediğine, verilen cezaları temyiz ettiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kavga ihbarı üzerine olay yerine gelen ve sanığı karakola götürmek için ekip otosuna bindiren polis memurlarına, sanığın sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve "Sonra sizinle hesaplaşacağım." dedikten sonra şikâyetçi ... G.’yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, Sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Hakaret Suçu Yönünden

1. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda ekip otosunda gerçekleştiği kabul edilen eylemde hakaret suçunun "Aleniyet" ögesinin ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması,

2. Olay tutanağı, tanık polis memuru B. K..'nin ifadesi ve iddianame anlatımından, sanığın birden fazla polis memuruna karşı hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmamış olması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Hakaret Suçu Yönünden