Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11446 K.2023/19822

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın tutuklu olarak yargılamasının yapıldığı Bafra Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/74 Esas numaralı dosyasının duruşmasında dışarı çıkarılarak koridorda bekletildiği sırada jandarma görevlileri huzurunda ihtilat ederek "Bu nasıl adalet,.... adaletinizin a...koyum." , "Bu nasıl mahkeme, adaletinizin a...koyum, sen nasıl hakimsin, seni hakim yapanın a...koyum, adaletinizin, devletinizin a...koyum." demek suretiyle Ağır Ceza Mahkemesi heyetini kastederek hakaret ettiği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, sanığın ikrar içeren savunması ve olay tutanağı içeriği gözetildiğinde sanığın başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR