Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11543 K.2023/19418

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyizi, sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna, mahkeme kararının usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü katılan polis memurlarının yakalaması bulunan bir kişi hakkında adli işlem yapmak için sanığın ikamet ettiği mahalleye gittikleri, yakalama işlemini gerçekleştirmek istedikleri sırada sanığın da içinde bulunduğu ve kimliği tespit edilemeyen bir çok kişinin oluşturduğu kalabalık bir grubun katılanların etrafını çevirerek tehditte bulunup katılanlara sopalarla saldırdıkları şeklinde kabul edilen olayda; sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan vareste tutulma haklarının hatırlatılmaması ve bağışık tutulma talebinin de bulunmaması karşısında, hükmün verildiği 19.01.2016 tarihli son oturumda bizzat duruşmada hazır bulunması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Kabule göre; görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kişiyle birlikte, birden fazla katılana karşı ve saldırıda kullanmaya elverişli silahtan sayılan sopayla işlenip işlenmediği kanıtlara dayalı olarak tüm delillerle birlikte tartışılıp sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları ile 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR