Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11638 K.2023/20132

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan 2.400,00 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet kararlarının, tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, kasten yaralama suçundan haklarında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 52 nci maddesi uyarınca 2400 TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanığın temyiz isteğinin, kendisinin hakaret ve kasten yaralama suçlarını işlemediğine, sanığın hakaret ve kasten yaralama suçlarını işlediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, kayınvalidesi olan katılan sanık ile tartıştığı, birbirlerine hakaret ettikleri ve birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları iddiası ile dava açıldığı, hakaret suçunun karşılıklı işlendiği ve birbirlerine yönelik kasten yaralama suçunu işledikleri, Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden;

Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, katılan sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Omadığına Dair Hükümler Yönünden;

1.Katılan sanığın temyiz isteğinin incelenmesinde; hakaret suçunun karşılıklı işlendiği anlaşılmakla, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A.Sanıklar Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hükümler Yönünden;