Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11747 K.2022/21811

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti yargılama aşamasında toplanan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır.

Bu ispat hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, somut olay incelendiğinde, sanığın aşamalardaki savunmalarında göçmenlerin kullandığı tırın dorse kısmına nasıl bindiklerini bilmediğini, kolluk tutanağında belirtilen eylemin ikrarına yönelik sözleri söyleyecek yeterlilikte Türkçe bilmediğini savunması,

mağdur göçmenlerin ise, ... isimli kişinin taksi ile kendilerini tırın yanına getirdiğini, sessiz olmaları ve dikkat çekmemeleri konusunda uyardığını ve tırın dorsesine bu kişinin bindirdiğini, tıra binerken de tır şoförünü görmediklerini, sanığın ... isimli kişi ile görüşmesinin de olmadığını, sanığı ilk defa yakalandıktan sonra gördüklerini beyan etmeleri ve tutanak tanığı ...'ın beyanlarında geçen sanığın ikrara yönelik olduğu iddia edilen sözlerinin kolluk tarafından düzenlenen tutanakta yer almadığının anlaşılması karşısında,

dorseyi taşıyan çekicinin sürücüsü olan sanığın aşamalarda değişmeyen ifadesinin aksine kaçak göçmenlerin sanığın bilgisi dahilinde dorseye alındığına ya da göçmenlerin dorseye bindiren şahıslarla sanığın bağlantısının olduğuna ve bu şekilde sanığın göçmen kaçakçılığı eyleminde bulunduğuna dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden, uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,