Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11788 K.2023/20457

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanunun 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ve ... vekiline tefhim edilen kararda, vekalet ücreti yönünden ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat ile sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 12.02.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan ... vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 35, 29 ve 62 nci maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan 1100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 35, 29 ve 62 nci maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan 1100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

3. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

4. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

5. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

6. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Sanık ... Vekilinin 17.12.2015 Tarihli İtirazı

Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına itiraz ettiğine vesaire ilişkindir.

B. Katılan ... Vekilinin 17.12.2015 Tarihli Temyiz İsteği

Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen karara karşı temyiz yoluna başvurduklarına vesaire ilişkindir.

C. Katılan Sanık ... ve Sanık ... Müdafiinin 12.02.2016 Tarihli Temyiz İsteği

Delillerin hatalı değerlendirildiği, tarafsız tanık B. K.'nın soruşturma aşamasındaki beyanında sanık ...'in katılan ...'a yönelik hakaret, tehdit ve kasten yaralama eylemlerinde bulunduğunun anlatıldığı, yine bu tanığa göre ... ve ...'ın sanık ...'e yönelik bir eylemleri olmadığı, diğer tanık T. K.'nın soruşturma aşamasındaki beyanının da tanık B. K.'nın anlatımlarını desteklediği, sanıklar ... ve ...'a suç isnadında bulunan tek kişinin katılan sanık ... olduğu ve beyanlarının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, bu sebeplerle sanıklar ... ve ...'ın atılı suçlardan beraatine, sanık ...'in ise atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verilmesi ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanık ...'in İETT otobüs şoförü, katılan ...'ın ise olayın geçtiği mesireliğin bekçisi olduğu, sanık ... tarafından kullanılan otobüsün mesirelik alanın yanında bulunan son durakta perona yanaşmak üzere beklediği sırada mesire alanına giriş çıkışı engellediği, mesireliğin bekçiliğini yapan katılan ...'ın otobüs şöforünü uyarmak üzere otobüsün yanına geldiği, otobüs şoförü ile bu konuda konuştukları sırada aralarında tartışma çıktığı, önce hangi tarafın başlattığı belli olmayacak şekilde karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Sanık ... Vekilinin İtirazına İlişkin

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları ve bu kanun yolunun da tüketilmiş olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama ile Hakaret, Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümlere ve Vekalet Ücreti Talebine İlişkin

Sanıklar müdafiinin yüzüne karşı 10.12.2015 tarihinde usulüne uygun tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 12.02.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin reddi gerekmiştir.

C. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 26.03.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle katılan sanık vekilinin kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelenmesi gerektiğinden esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama ve Hakaret, Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümlere ve Vekalet Ücreti Talebine İlişkin

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,