Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11825 K.2023/19110

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında, 1. Hakaret suçundan, sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine, 2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca, 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin, 1. Hakaret suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz isteğinin; beraat eden sanık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yönelik olduğu, 2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteğinin ise; atılı suçun işlenmediğine, tanıkların katılanın emrinde çalışan erler olduğuna, beyanları arasında çelişki bulunduğuna, katılanın hakkında alınan darp cebir raporunun müvekkil kaynaklı olmadığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasının isabetli olmadığına ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ...

Jandarma Karakol Komutanlığında asayiş tim komutanı olarak görevli olan ...'nın, sanık hakkında yapılan şikâyetle ilgili ifadesini almak için sanığı karakola davet ettiği, bunun üzerine karakola gelen sanığın katılana hitaben "Ben hukuk biliyorum, beni burada tutmaya hakkında yok, sanki adam öldürdüm, bırak beni ben gideceğim, sen kimsin ki beni burada tutuyorsun lan, bana hiçbir şey yapamazsın, yarın ... ilçesine gidip yüzbaşıya ve savcıya seni de şikayet edeceğim" diyerek hakarette bulunduğu,

ardından "Ben gidiyorum, yarın seninle görüşeceğiz" diyerek tehditte bulunduğu ve karakoldan ayrılmak üzere çıkış kapısına geldiğinde katılan tarafından ifadesinin alınmasının gerektiği belirtilerek sanığın durdurulmak istendiğinde sanığın katılanın boğazından tutmak suretiyle alınan adli muayene raporu içeriğine göre yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından açılan davada, sanığa atılı hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle atılı suçun işlenmediği,

katılan hakkında alınan adli muayene raporu ile tanıklar G.T. ile T.T.'nin beyanlarına göre sanığa atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunun işlendiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamaları kabul etmemiştir. 3. Katılan aşamalarda uyumlu beyanlarda bulunmuştur. 4. 14.08.2015 tarihli olay tutanağı, katılan hakkında alınan 15.08.2015 tarihli adli muayane raporu ile tanıklar T.T. ile G.T.'nin beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Sanığın yargılandığı aynı davada görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle de hakaret suçundan verilen beraat hükmünde vekalet ücreti verilmemesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

1. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılanın uyumlu ve istikrarlı beyanları ile katılan hakkında alınan adli muayene raporuna ve tanıklar T.T. ile G.T.'nin beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediği ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından uygulanmaması yönünde, sanığın sabıka kaydında, engel kasıtlı suçtan mahkûmiyetinin bulunması nedeniyle hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR