Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11937 K.2023/20293

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin; sanığın atılı suçu işlediğini ikrar ettiği, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, aynı binada oturduğu komşuları olan katılanlara tartışma sırasında "G..r, şerefsizler, o...r, sizin hepinizi terbiye ederim, binada oturan erkeklerin hepsi i..e, kadınların hepsi o...u." şeklinde hakaret içerikli sözler söylediği iddia edilen olayda, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle Yerel Mahkemece beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı hususuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Sanık hakkında beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğundan bozmayı gerektirmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR