Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12186 K.2023/20342

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında;

1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Tebliğnamede görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLER

1. Sanık dilekçesinde hakkında verilen hükümleri temyiz etmek istediğini belirtmiştir. 2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; iddianamede anlatıldığı şekli ile sanığın " Siz kimsiniz de beni karakola götüreceksiniz, siz külhanbeyi misiniz lan, dümbükler, devletin de sizin de a...oyum." şeklindeki beyanlarının 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun "cebir veya tehdit" unsurunu oluşturmadığına, böylece sanık hakkında suçun yasal unsuruları oluşmaması nedeniyle görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanların polis memuru olarak görev yaptıkları, alkol alan şahısların çevreye rahatsızlık verildiklerinin bildirilmesi üzerine olay yerine intikal ettikleri, park içerisinde yanında bira şişeleri olduğu halde bankta oturmakta iken katılanları görünce olay yerinden ayrılmaya çalıştığı fark edilen sanıktan, kontrol amaçlı olarak kimliği istenildiğinde vermemek hususunda zorluk çıkarmaya başladığı, bu sırada katılanlara hitaben hakaret ve tehdit içerikli sözler söyleyerek direnç gösterdiği,

hakkında işlem yapılmak üzere karakola götürülmek amacıyla ekip aracına bindirilmek istendiği sırada zorluk çıkarmaya devam ettiği, polis memurlarınca orantılı güç kullanılarak ekip aracına bindirildiği, araç içerisindeyken de katılanlara hitaben hakaret ve tehdit içeren sözler söylemeye devam ettiği, araca tekme ve yumrukla vurduğu, bu hususların katılanların aşamalarda alınan beyanı, yakalama tutanağı ve sanığa ait adli rapor kapsamı ile de sabit olduğu Yerel Makemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Aşağıda (B) bendinde açıklanan nedenle tebliğnamedeki sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün onanması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında sanık hakkında hakaret suçundan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 Sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde;

hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, sanığın, katılan ve şikâyetçiye yönelik söylediği iddia edilen "Siz kimsiniz de beni karakola götüreceksiniz, siz külhanbeyi misiniz lan, dümbükler, devletin de sizin de a...oyum." şeklindeki sözlerin hakaret niteliğinde olması karşısında, direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının somut olayda ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden,

5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine aykırı olarak, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR