Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12243 K.2023/20220

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece; sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve aynı maddenin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin özetle; şikâyetçilerin kendisine kötü davrandıkları darp edildiği ve ters kelepçe yapıldığı, abisi ve yengesinin olaylara şahit olduğu ancak mahkemece beyanlarına başvurulmadan karar verildiği ve bu nedenle savunma hakkının kısıtlandığı, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığı, hakaret kabul edilen sözleri polis memurlarına karşı söylemediği, yeğeninin karıştığı olayın karşı tarafı olan S.D.'yi darp etmeye çalışmadığı ve S.D.'nin bir şikâyeti olmadığı gözetildiğine kendisine ceza verilmesinin doğru olmadığı bu nedenlerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın; yeğeni H.D.'nin karıştığı bir olay nedeni ile polis merkezine gelerek olayın tarafı olan S.D. isimli kişi ile tartışmaya başlaması üzerine polis memuru olan şikâyetçilerin sanığı dışarı çıkması için uyardığı, sanığın çıkmamakta ısrar etmesi nedeniyle şikâyetçiler tarafından zorla dışarı çıkartıldığı,

bu esnada sanığın daha önceden tanıdığı şikâyetçi C.Ç.'ye hitaben "Ben daha önceden bir gün sonrasının imzasını atacaktım, sen attırmadın zaten, bana taktın bana karşı garezin var." diyerek tekrar içeriye girmeye çalıştığı ve "Şerefsiz p...venkler." şeklinde sözler söyleyerek şikâyetçilere hakaret ettiği, bu nedenle hakkında adli işlem yapılmak üzere tekrar içeriye davet edildiğinde "Gelmiyorum." diyerek demir kapıdan tuttuğu, kendisine müdahale eden şikâyetçiye doğru elini sallayarak darp etmeye çalıştığı sonrasında ise "Şerefsizler, ananızı s...yim,

hepinizi öldüreceğim." diyerek hakaret ettiği ve görevlerini yaptırmamak için tehdit ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; toplanan deliller, iddialar, savunmalar, tüm dosya kapsamı birlikte bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdiri indirim, 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin kanaatinin ve gerekçesinin yerinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın savunmalarında yengesi Ş.D. ve abisi....'nin olaya şahit olduğunu belirtmesi, ayrıca soruşturma aşamasında tanık sıfatıyla beyanı alınan S. D.'nin anlatımından olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olduğunun anlaşılması karşısında; tanıkların usulünce duruşmaya çağrılarak dinlenilmeden veya hukuki dayanağı gösterilip dinlenilmelerine gerek bulunmadığına dair bir karar da verilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2.Kabule göre;

a.Hükmün gerekçesinde, iddia olarak ileri sürülen görüşlerin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine aykırı davranılması,

b.5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3 üncü maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekir. Her ne kadar 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasında cezanın alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı düzenlenmişse de, bu düzenlemenin temel cezanın adli para cezası olarak seçilmesine engel olmayacağı gözönünde bulundurulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden hakaret suçundan temel ceza olarak hapis cezasının tercih edilmesi,

c.Hakaret suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasından sonra 43 üncü maddenin uygulanması gerektiğinin gözetilmesi,

Nedenleri hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR