Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12460 K.2023/19577

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Tebliğnamede sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, alerjik durumundan dolayı hastaneye götürüldüğüne, muayene esnasında katılanın, doktorun ısrarı üzerine kelepçesini çözdüğüne, katılana sadece hastane nezaretinde “Seninle görüşeceğiz.” dediğine ve bunu da cezaevine döndüğünde şikayet hakkını kasdederek söylediğine, tanıkların altlık-üstlük ilişkisi nedeniyle taraflı davrandıklarına ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın Bandırma M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunduğu, olay tarihinde Bandırma Devlet Hastanesi Cildiye Polikliniği'ne tedavi amaçlı götürdüğü, tedavi sırasında sanığın katılandan kelepçeyi açmasını istediği, katılanın ise doktor müsaadesi olmadan kelepçeyi açamayacağını beyan ettiği, bunun üzerine sanığın, katılana hitaben "Genel Kurmay'da tanıdıklarım var, seni doğuya sürdüreceğim." diyerek tehdit ettiği ve katılanın üzerine yürüdüğü, katılan beyanı, olay tutanağı ve tanık anlatımıyla sabit olduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmemiş ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi kabul edilmemiştir.

Ancak,

5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.

Tanık A.A.M.'nin ve bilgisi alınan O.B.'nin sanığın katılanın üzerine yürüdüğüne dair anlatımlarının katılan beyanı ve olay tutanağıyla doğrulanmadığı, ancak katılan beyanı, tanıklar anlatımı ve olay tutanağıyla sanığın katılana iddianameye konu sözleri söylediğinin anlaşıldığı, sanığın katılana söylediği sözün ise tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde, tehdit niteliğinde olmayıp şikayet hakkının kullanılmasına yönelik olduğu, dolayısıyla görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsurununun somut olayda gerçekleşmediği gözetilmeden beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR