Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12579 K.2023/20929

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, hakaret suçunun oluştuğuna, kararın usul ve Kanun’a aykırı olduğuna, bozularak sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılana hitaben "S.K. ve baş yalakası ... Parti ... İl Başkanı ...","... lobisinin ırkçılık ve faşizan kurumları ...'u patlama noktasına getirmiştir, Bakan S.K., yalaka il başkanı ...'la istifa edip ...'dan defolup gidin." şeklinde ... isimli sitede yorum yaptığı iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunması, katılanın beyanı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5271 sayılı Kanun'un 230 ncu maddesinin ikinci ve 232. nci maddesinin altıncı fıkralarında yer alan düzenlemeler karşısında, sanık hakkında verilen beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesinin dışında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamış, katılan vekilinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR