Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12717 K.2023/20206

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanıklar hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezalarının ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanığın, 1 yıl süreyle denetime tabi tutulmalarına karar verilmiştir. Tebliğnamede imar kirliliğine neden olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istekleri, binanın çatısını arka cepheden kuzey yönden bir metre yükselttiklerine, amaçlarının çatı eskidiğinden çatı altında rahat çalışabilmek ayrıca ardiye olarak kullanmak olduğuna, daireye çevirme ve benzeri bir yükseltinin söz konusu olmadığına, idari para cezalarını ödediklerine, Mahkemece bilirkişi raporunun ve samimi savunmalarının dikkate alınmadığına, sadece gerçeği yansıtmayan belediyenin usulsüz tutanaklarına istinaden usul ve yasaya aykırı olarak hapis cezaları verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıkların müşterek malik oldukları 4 katlı binanın kuzey cephesinde çatı örtüsünün kaldırılarak çatı arasına yarım kat şeklinde ruhsatsız ve imara aykırı inşaat yapıldığı, 19.05.2015 tarihli yapı tatil zaptıyla tespit edilmesi üzerine sanıklara söz konusu inşaatı ruhsata uygun hale getirmeleri için 30 gün süre verildiği, buna rağmen aykırılığın giderilmediğinin görülmesi üzerine sanıklara encümen kararıyla idari para cezası kesildiği, söz konusu cezanın sanıklar tarafından ödendiği,

kolluk marifetiyle savunması alınan sanıkların söz konusu suçlamaları kabul etmedikleri ve kat yapmak amacıyla değil, çatı tadilatını rahat yapabilmek için duvarı 110 cm yükselttiklerini ifade ettikleri görülmüşse de 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun şekli bir suç olduğu ve suçun yasal unsurlarının oluştuğu, aykırılığın eski hale getirilmediğinin kolluk tutanağından anlaşıldığı, yine keşif neticesinde yapının eski haline getirilmediğinin görüldüğü Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanıkların, üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri yönünde savunma yaptıkları anlaşılmıştır. 3.Fen ve inşaat bilirkişilerinin tanzim ettiği raporlar dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesiyle 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR