Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12742 K.2023/19334

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın suçu ikrar etmesine karşın beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaire ilişkindir. Tebliğname'de hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın ... ili ... ilçesinde yayın yapan ... Gazetesinin imtiyaz sahibi olduğu, gazetede matbaa elemanı olarak çalışan sanığı işten çıkardığı, sanığın suç tarihinde katılanı defaaten aradığı, katılan telefona cevap verdiğinde de "Telefonu niçin açmıyorsun lan, a... Koyayım." şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece katılanın iddiasından başka delil olmadığı, sanığın savunmasının açık ve kesin bir ikrar olmadığı kabul edilerek sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın savunmasında hakaret sözleri söylediğine dair açık bir ikrarının bulunmaması karşısında, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Tebliğname'deki görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir.

V. KARAR