Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12750 K.2023/20032

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bayat (Çorum) Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası ve 52 nci maddeleri uyarınca iki kez 12.360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, cezaların adil olmadığına, alkollü olduğundan kasıtla hareket etmediğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanlar ve mağdurların Bayat İlçe Emniyet Amirliği'n de görevli polis memuru oldukları, olay günü rutin devriye görevlerini ifa ederken bir araçta yüksek sesle müzik dinlendiği ihbarı alındığı, söz konusu araca Park Cami yanında rastladıkları, aracın ruhsatını istedikleri, bunun üzerine araç içerisinde bulunan sanığın " Ne var lan o... çocukları, a... koyduğumun p..., sizin ananızı sinkaf edeceğim, bu o.... çocukları kim oluyorda bizi durduruyor, bunların hepsinin a.... koyacağım, bunların hepsini sürdüreceğim." şeklinde sözlerle hakaret ve tehditte bulunduğu,

bunun üzerine yüksek derecede alkollü olduğu anlaşılan sanığı araç dışına davet ettikleri, aracın kapısı açılır açılmaz şüphelinin ani bir hareketle tekme savurması sonucunda atılan tekmenin katılan polis memuru Hüseyin A'nın sol bileğine isabet ettiği, sanığın saldırgan tavırlarına devam etmesi üzerine gözaltına alınmak istendiği sırada katılan ve sanığın beraberce yere düşüp yuvarlandıkları, daha sonra olay yerinde bulunan diğer polis memuru katılan ...

K'nin de olaya müdahil olduğu, tekrar ellerinden kurtulan sanığın yumruklar ve tekmeler savurmaya başladığı, tekmelerden birisinin katılan ...

K'nın sağ şakağı üzerine diğerinin de sağ elinin serçe parmağına isabet ettiği, sonrasında olay yerine gelen takviye ekiple birlikte sanığın kontrolünün yapılması amacıyla Bayat Devlet Hastanesine götürüldüğü, burada da aynı şekilde görevli polis memurlarına tehdit ve hakarette bulunmaya devam ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece, olay tutanağı, katılan, mağdur ve tanık beyanları ile adli raporlara göre sanığın hastanede ve öncesindeki eylemleri ayrı eylem olarak kabul edilerek her iki suçtan da ikişer kez cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılan ile mağdur polis memurlarının aşamalarda istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu anlatımları, katılan polis memurlarının basit tıbbi müdahale ile yaralandıklarına ilişkin adli raporları, 24.02.2014 tarihli olay tutanağı ile tanık beyanları karşısında sanığın sinkaflı sözlerle kamu görevlisi olan polis memurlarına hakarette bulunup, tehdit ederek, tekme ve yumruk atmak suretiyle cebir kullanarak görevlerini yaptırmamak için direndiği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 2013/13-293 esas, 2013/297 karar sayılı ve 11.06.2013 tarihli kararında da kabul edildiği üzere 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin ikinci fıkrası.

"Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır." hükmünü içermekte olup, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir.

Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre artırılacağı öngörülmüştür. Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin, doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliğidir.

Hakaret veya görevi yaptırmamak için direnme suçlarının farklı mağdurlara karşı tek fiille gerçekleştirildiğinden söz edilebilmesi için hakaretin mutlaka ortak söz veya davranışlarla gerçekleştirilmiş olması şart değildir.

Her bir mağdura veya mağdurlardan bazılarına özel olarak hitap edilerek hakaret içeren sözler söylenmiş, cebir veya tehdit içeren davranışlarda bulunmuş olsa bile objektif bir gözlemcinin bakış açısıyla bakıldığında failin hareketlerinin tek bir iradi karara dayalı olduğu, aralarında yer ve zaman bakımından bağlantı bulunduğu, bu nedenle bir bütünlük oluşturduğu sonucuna ulaşılması durumunda, fiilin hukuken tek olduğu kabul edilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın bulunduğu araç içerisinde, araç ile ilgili işlem yapmak isteyen polis memurlarına hakaret ve tehditte bulunup, tekme ve yumruk atmak suretiyle direndikten sonra hakkında işlem yapılması amacıyla adli raporunun alınması için hastaneye götürüldüğünde de hakaret ve tehditlerine devam etmesi biçiminde iddianamede anlatılan ve mahkemece kabul edilen eylemi nedeniyle, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi de uygulanarak birer kez cezalandırılması gerekirken, her iki suçtan da ikişer kez cezalandırılması hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeplerle iştirak edilmemiştir.

V. KARAR