Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12878 K.2023/20267

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile, A. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 2400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukluklarına, B. Sanık ... hakkında 5327 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz isteği; suçu işlemediğine, mağdurun kız arkadaşı olduğuna, cezanın bozulması gerektiğine vesaire yönelik olduğu, Sanık ...'ün temyiz isteği, kimseyi fuhşa zorlamadığına, yer temin etmediğine, sabıkasının olmadığına, kararı temyiz ettiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü İlçe Emniyet Müdürlüğünü arayan bir şahsın 05********* numaralı telefonu kullanan ... ve ...isimli şahısların yabancı uyruklu bayanlara fuhuş yaptırdığını, pazarlık için bu numarayı kullandıklarını ihbar ettiği, kolluk güçlerinin müşteri sıfatıyla söz konusu numarayı aradıklarında ismini ... olarak beyan eden şahısla buluşmak üzere anlaştıkları, cadde üzerinde sanık ...'ün kolluk görevlilerini karşılayarak eve götürdüğü, burada kolluk güçlerince 200 TL paranın ...'e verilip mağdurlarla odaya geçildiği, sonrasında polis olduklarını söyleyerek tutanak tutulduğu,

mağdurların hazırlık aşamasında olayı doğruladıkları, sanık ...'in kolluk güçlerince irtibat kurulan telefonun kendisine ait olduğunu belirtmiş olması, sanık ...'ün samimi ikrarı ve bu işi ...'in yaptığını ve halen de yapmaya devam ettiğini beyan etmiş olması karşısında sanıklara atılı suçun sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıkların Temyiz İsteği Yönünden, Sanıkların savunmaları, mağdurların beyanları, 11.04.2015 tarihli olay tutanağı ve tüm dosya içeriği karşısında, sanıkların fuhuş suçunu işledikleri hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanıkların temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanıkların mağdur S.R.'ya yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla işlemelerine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmamış ve sanıkların her bir mağdura yönelik eyleminden dolayı mağdur sayısınca ayrı ayrı cezalandırılmaları gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı, anlaşılmakla, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,