Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12899 K.2023/22513

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 53, 58 ile 62 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kapalı ceza infaz kurumunda bulunan sanığın, ziyaretçisi ile yaptığı telefon görüşmesi sırasında katılan infaz koruma memuru için sarf ettiği sinkaflı sözlerinden dolayı açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre oluşu iddianameki gibi kabul ederek sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden

1. Katılanın ifadesi, tanık infaz koruma memurlarının beyanları, konuşma içeriğine göre düzenlenen 24.12.2015 tarihli üç infaz koruma memuru tarafından imzalanmış tutanak ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın sinkaflı sözlerinden dolayı atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, temyiz istemine de itibar edilmemiştir. 2. İkinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında cezanın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca çektirilmesine karar verilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden

1. Hakaret suçu aleni olmayan “kapalı ceza infaz kurumunda” işlenmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 2. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, fiilin en az üç kişiyle ihtilat edilerek işlenmesinin gerekmesi karşısında, üç infaz koruma memurları tarafından düzenlenen tutanakta imzası bulunan tanıklardan infaz koruma memuru olan D. D. dinlenmeden eksik incelemeyle karar verilmesi,

3. Bir nolu bozma sebebine uyulması ve hakaret suçunun aleni bir yerde işlenmediğinin anlaşılması halinde, 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR