Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12901 K.2023/21302

Sanığın temyiz istemi gürültüye neden olma suçunu da kapsadığından temyiz incelemesi, her iki suçtan kurulan hükümlere yönelik yapılmıştır.

Gürültüye neden olma suçundan hükmolunan 1.240,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 01.03.2013 tarihli kararıyla sanığın, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, gürültüye neden olma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 183 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 ile 62 nci maddeleri uyarınca 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 12.07.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın 18.08.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle yapılan bildirim üzerine Mahkeme dosyayı yeniden ele alarak yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla hükümleri aynen açıklamıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, komşularını çıkardığı gürültü nedeniyle rahatsız etmesi, kendisini uyaran komşularına, "Siz bana karışamazsınız, şerefsizler, ben size karışıyor muyum." biçimindeki sözleri söylemesi, ardından ihbar üzerine olay yerine gelen jandarma görevlilerine, "...daha önce nerelerdeydiniz, bu şerefsizler için mi geldiniz, ben şikayet ettiğimde neden yoktunuz, önce konuşmasını öğrenin, sizin gibi eğitimsiz, seviyesiz, kişilerle benim konuşacak bir şeyim olmaz." biçimindeki sözleri söylemesi nedeniyle eylemlerine uyan gürültüye neden olma ve (iki kez) hakaret suçlarından açılan davada Mahkeme,

bir gerekçe belirtmeden sanığın eylemlerine uyan gürültüye neden olma ve jandarma görevlilerine yönelik hakaret suçlarından mahkumiyet kararı verirken, komşularına yönelik hakaret suçundan açılan davaya ilişkin bir hüküm kurmamış ise de, bu hususta Mahkemesince her zaman karar verilebileceği öngörülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Gürültü Kirliliğine Neden Olma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın, jandarma görevlilerine yönelik sarf ettiği kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerinin, muhataplarının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle mağdurlara yönelik hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de, a) Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması,

b) 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden kararda bu yönlerden hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Gürültü Kirliliğine Neden Olma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,