Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12921 K.2023/21666

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan ise 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 ile 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında haksız tahrik hükümleri ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına, kısa süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine ya da ertelenmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aralarında hukuki ihtilaf bulunan taraflardan sanığın, değişik zamanlarda katılana gönderdiği "Ulan şerefsizler aldınız parayı, hazırla geliyorum, ulen o parayı size yedirmem, sizi bulacağım, ulen hani geliyordun, pazartesi saat dokuzda belediyede olacaktın, ulan sen dalga mı geçiyorsun, o parayı size yedirtmem." biçimindeki mesajlar nedeniyle eylemine uyan sair tehdit ve hakaret suçlarından açılan davada Mahkeme, alınan beyanlar, mesaj çıktıları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın her iki suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın mesajları gönderenin kendisi olduğu yönündeki savunması, katılan beyanı, mesaj çıktıları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, aralarındaki alacak verecek meselesinden dolayı içeriği iddianamede yazılı olan mesajları katılana göndererek hakaret ve tehdit suçlarını işlediği anlaşılmakla mahkumiyetine yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın savunmasında belirttiği hususun onun açısından haksız tahrik nedeni oluşturmaması,

seçimlik ceza öngören suçlarda tercihin, tekerrür hükümlerine dayanılmaksızın hapis cezası olarak belirlenmesinden sonra 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasının para cezasına çevrilmesinin mümkün olmaması, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmama gerekçesinin kararda gösterilmesi ve bu gerekçenin yerinde bulunması karşısında diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir.

2. Ancak; Failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde bir değerlendirme yapılması gerekirken lehe hüküm talebi de bulunan sanık hakkında gerekçeden yoksun bir biçimde bu kanun maddesinin uygulanmaması,

3.7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR