Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12970 K.2023/21522

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği hakaret suçunun tek görgü tanığı olan H.K.'nin soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın hakaret ettiğini doğrulamasına karşın Mahkeme huzurunda dinlenilmeyerek eksik inceleme ile verilen hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın şikâyetçiye hakaret ettiği iddiası ile açılan davada mahkûmiyetine yeterli kesin delil elde edilemediği kabul edilerek beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın tanığı olan H.A.'nın soruşturma aşamasında sanığın hakaret ettiğini doğrulamasına karşın bu kişi dinlenilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR