Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13155 K.2023/23405

Mağdur sanık ...'ın, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmünü de temyiz ettiği anlaşılmakla, temyizinin kapsamının, sanık ... hakkında hakaret suçundan sanık ... hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ...' hakkında hakaret suçundan verilen düşme kararına ilişkin olduğu belirlenmiştir.

Mağdur ...'ın 15.09.2015 tarihli duruşmada, sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasına katılan sıfatının ve aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık ... hakkındaki düşme hükmünü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2016 tarihli ve 2015/323 Esas, 2016/211 Karar sayılı kararıyla,

1. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine,

2. Sanık ... hakkında,

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl 2 ay 17 gün denetim süresi belirlenmesine,

b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine,

3. Sanık ... hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43, 62 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Mağdur sanık ...'ın temyiz sebepleri, kararın hukuka, usûl ve yasalara aykırı olduğuna, Avrupa Konseyi tavsiye kararlarının uygulanmadığına, üzerine atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, uzlaşmanın teklif edilmediğine, haksız tahrikin uygulanmadığına, karşı taraf hakkında hakaret suçundan verilen hükmün bozulması gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. 2. Sanık ...'ın temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ehliyetsiz araç kullanma nedeniyle işlem yapıldığı sırada sanığın, cezai işlemin uygulanmasını engellemek amacıyla katılan polis memurlarına hitaben tehdit niteliğinde sözler söyleyip temyiz dışı sanıklarla birlikte direnme eylemini gerçekleştirdiği ve sinkaflı küfür etmek suretiyle hakarette bulunduğu, sanıkların savunmaları, katılanların anlatımları, tanıklar O. U., G. K., E. Ö., K. A. ve İ. K.'nın beyanları, olay tutanakları ve tüm dosya kapsamıyla Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün Temyizi Yönünden

Mağdurun, sanık hakkında şikâyetçi olmadığını belirttiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının olmadığı ve aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlerin Temyizi Yönünden

1. Katılanların anlatımlarının, 11.01.2015 tarihli tutanaklar ve tanıklar O. U., G. K., E. Ö. ve İ. K.'nın beyanlarıyla desteklenmesi ve tüm dosya kapsamıyla, sanığa isnat olunan suçların unsurları itibarıyla oluştuğuna dair Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, atılı suçların uzlaştırmaya tabi olmadığı ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının somut olayda gerçekleşmediği dikkate alınarak, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün Temyizi Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre karar tarihinden sonra 07.06.2018 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükmün Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik mağdurun temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.