Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13313 K.2023/21350

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında;

1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 8.840,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye,

2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3.Sanığın gözaltında kaldığı bir günlük sürenin cezasından mahsubuna,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, suç işleme kastının olmadığına, Mahkemenin delilleri isabetli değerlendirmediğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın suç tarihinde, gece vakti, karakol yakınında olduğu anlaşılan evine gitmek isterken karakolun etrafındaki tellerden atlayarak telle çevrili alanın içine girmesi sebebiyle çevre koruma nöbetçisi katılan N.S. tarafından durdurulduğu, sonrasında yanlarına diğer katılanın da geldiği, sanığın olay anında alkollü olduğunun dosya kapsamından sabit olduğu ve yine katılanların beyanlarını destekler mahiyette üzerindeki şişkinliğin sebebinin de bira şişesi olduğunun üst aramasından sonra anlaşıldığı, bu itibarla yakın zamanda ilçede meydana gelen terör olayı da dikkate alındığında katılanların sanıktan şüphelenmelerinin doğal olduğu,

yine olay öncesinde katılanlarla sanık arasında husumet olduğuna dair bir delil de bulunmadığı, bu itibarla katılanların sanığı hiçbir sebep yokken suçlamalarının da hayatın olağan akışına uygun olmayacağı, katılanların olaya ilişkin samimi beyanda bulundukları düşüncesiyle sanığın üzerine atılı suçların sübut bulduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır. 3. Katılanların her aşamada oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu, tespit edilmiştir. 4. Olay ve yakalama ve üst arama tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın hangi sözlerinin hakaret hangi sözlerinin tehdit suçlarını oluşturduğu tartışılıp gösterilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine aykırı olarak, yetersiz gerekçeyle görevi yaptırmak için direnme ve hakaret suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

2. Kabule göre ise,

a.Sanığın 23.12.2015 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini ve aynı Kanun'un 51 inci maddesindeki ertelemeyi de kapsadığı gözetilerek, görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulurken, 5271 sayılı Kanun'un 230 ncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, bu hususlarda kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

b.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR