Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/13347 K.2023/21728

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43, 62, 52, 53, 54 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir. Tebliğnamede fuhuş suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın 05.05.2014 tarihinde ... merkezde yapılan ihbar üzerine polislerce üzerinde mağdurlar N.A. ve Ş.T.'nin kullandıkları takma isimlerle telefon numaralarının yazılı olduğu kartvizitleri umuma açık yerlere atarken yakalandığı, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu gerçekleştirdiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. 2. Sanık savunması tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir. 3. Yakalama muhafaza altına alma ve teslim tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Yakalama muhafaza altına alma ve teslim tutanağı, sanığın aşamalardaki savunmaları, oluş, incelenen dava dosyası içeriğinden sanığın, mağdurların gerçekleştirdiği fuhuş eylemlerine 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında katkı sağladığının mağdurlarla fiili irtibatı bulunduğunun anlaşılması ve 24.11.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 18 inci maddesiyle eklenen 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin üçüncü fıkrasıyla "Fuhşu kolaylaştırmak veya fuhşa aracılık etmek amacıyla hazırlanmış görüntü, yazı ve sözleri içeren ürünleri veren, dağıtan veya yayan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden iki bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." hükmüne yer verilmesi karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2.Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı ve sanığa her bir mağdur yönünden ayrı ayrı ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında tek mahkûmiyet hükmü kurulup 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca cezasının artırılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, temyiz edenin sıfatı yönünden sanığın, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca dikkate alınmasına,